میر حسین موسوی , رهبر سبزها

آدرس جدید وبلاگ: http://greensleader3.wordpress.com

HMD — Sun, 14 Mar 2010 11:23:57 +0000

به دلیل فیلترشدن ادرس جدید وبلاگ به شرح زیر است:

http://greensleader3.wordpress.com

سازمان ملي جوانان: زناني شايسته ازدواج هستند كه از تناسب اندام، ظرافت ابرو و صدا برخوردار باشند

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:31:29 +0000

آفتاب -در اقدامي تامل برانگيز و بر اساس برنامه‌اي كه سازمان ملي جوانان تدارك ديده است، فرهنگ سازي ارزش‌هاي جوانان براي ازدواج و سعي بر برگزاري كلاس‌هايي كه به جوانان بياموزد كه شايستگي‌هاي ازدواج چيست از مهمترين هدف هاي سامانه جديد اين سازمان تعيين شده است.

سازمان ملي جوانان قرار است اين هدف را از امروز با معرفي رسمي پايگاه «ساج» http://www.saj.ir به مردم معرفي كند. پيش از اين به طور خلاصه از سوي رييس سامان ملي جوانان استان تهران به شكلي كلي معرفي شده بود:«اين سامانه، به دنبال آن است تا ضمن پاسخ به نيازهاي آموزشي جوانان عزيز براي ورود به عرصه تشكيل خانواده، توانمندي و مهارت ايشان را براي يك انتخاب صحيح، يك ازدواج آگاهانه و در نهايت، يك زندگي مشترك پايدار، افزايش دهد، با راه‌اندازي سامانه الكترونيكي ازدواج، به جواناني كه دوره‌هاي آموزشي سازمان ملي جوانان در زمينه مهارت هاي ازدواج را با موفقيت طي كنند، گواهينامه تخصصي «ازدواج» اعطا‌ مي‌شود».

رئيس سازمان جوانان استان تهران «نياز جوانان به آموزش هاي مربوط به ازدواج را دليل راه اندازي اين سايت و كلاس هاي اموزشي ازدواج» عنوان كرد و گفت: «جوانان با اطلاعات بسيار اندك ازدواج مي‌كنند و آموزش‌هاي لازم را نمي‌بينند بنابراين رئيس‌جمهور پيشنهاد داد كه همه دستگاه‌ها و سازمان ملي جوانان متولي اين امر شوند و به اين ترتيب جرقه اين كار زده شد».

بررسي دقيق پايگاه «ساج» نشان مي‌دهد كه سامانه قرار است به داوطلبان اخذ گواهينامه ازدواج راهكارهاي افزايش ازدواج‌هاي به‌هنگام،آگاهانه و پايدار در بين جوانان، ارتقاي مهارت‌هاي ارتباطي و اجتماعي جوانان و افزايش آگاهي‌هاي مربوط به ازدواج ، كاهش نرخ رشد ساليانه طلاق به ويژه در بين زوج هاي جوان و در سال‌هاي اول زندگي، آموزش و توانمندسازي جوانان در مورد مسائل مربوط به دوران پيش از ازدواج، حين ازدواج، دوران عقد و دوران پس از ازدواج بر اساس آموزه‌هاي ديني و اصول روانشناختي را آموزش دهد.
پايه‌گذاران «ساج» در گزينه‌اي كليدي در اين سامانه، سرفصل‌هاي دروسي كه قرار است در دوره آموزشي پيش از ازدواج به جوانان ارائه شود را قرار داده‌اند. سرفصل‌هايي كه هيچ نشاني از حقوق برابر ميان دو انسان مشتاق به ازدواج با يكديگر ندارد، و آنچه كه بيش از همه به چشم مي‌خورد نگاه مرد سالارانه‌اي است كه در پس اين آموزش‌ها وجود دارد.

در اين سايت در رابطه با ملاك ها و معيارهاي انتخاب همسر ابتدا شرايط عمومي كه دختران و پسراني كه شايسته ازدواج هستند بايد داشته باشند ذكر شده است اين شروط عبارتند از دينداري، عمل صالح، تقوي، ولايي بودن (پيوند عملي با اهل بيت، اطاعت خداوند، نماز اول وقت، برائت از دشمنان ،پيروي از ولايت فقيه)، التزام به احكام دين و واجبات ، هوشمندي، كفايت عقلاني، عدم ابتلا به بيماري هاي پيش رونده و سخت درمان، تفاوت سني مناسب، بهرمندي از متاع دنيا در حد نياز، حلال بودن مال،‌داشتن ثروت مطلوب، شغل مناسب، اصالت خانوادگي، عفت اجتماعي و نجابت و پاك نظري ، حسن خلق، عدم برخوداري از صفات مذموم است و سپس به بيان خصوصياتي كه يك مرد براي ازدواج بايد داشته باشد پرداخته است. از نظر نگارندگان اين سر فصل ها مردي كه مي خواهد ازدواج كند بايد غيرت، پاكيزگي، پارسايي، سخاوتمندي، دست و دلبازي و سلامت جنسي داشته باشد، نسبت به پدر و مادر خود نيكو كار باشد و با زن و فرزند نيز خوش‌رفتار باشد و از آنها حمايت كند. همچنين در ادامه آمده است، مردي كه مي خواهد ازدواج كند بايد قدرت، چهارشانگي، شهرت اجتماعي، توان دفاعي و پاكي چشم و فكر و عمل داشته و قادر به تامين نفقه زن و فرزندان خود باشد.

در اين سرفصل ها در رابطه با خصوصيات زناني كه شايستگي ازدواج دارند آمده است، زنان شايسته ازدواج بايد داراي جمال و زيبايي باشند كه اين جمال و زيبايي را در تناسب اندام، ظرافت مو و ابرو ، ظرافت صدا،‌حيا، عفت و پاكدامني معنا كرده است. در اين نوشتار زنان با ايمان و خداشناس ، زنان سادات، زنان باكره، زنان كم‌مهريه را براي ازدواج در اولويت قرار داده است و گفته شده زني شايسته ازدواج است كه در مقابل شوهر خود متواضع و فروتن باشد و در مقابل شوهر، خود را بيارايد وبا مرداني غير از شوهر خود احساس بيگانگي داشته باشد و در برابر آنها وقار به خرج دهد.

در اين سرفصل‌ها زناني شايسته ازدواج تشخيص داده شده اند كه از شوهر خود حرف‌شنوي داشته باشند و از او فرمانبرداري كند. در اختيار شوهر بودن در خلوت ،سهل‌گيري، نرم‌خويي، حافظ حيثيت شوهر بودن در غياب او، عيب‌پوش بودن، دوشيزه بودن از ديگر خصوصيات زنان مناسب ازدواج تشخيص داده شده است . اما نكته قابل توجه صفت ديگري است كه براي زنان مناسب ازدواج در نظر گرفته شده و آن ” آرامش نيافتن زن با جلب رضايت او هنگام عصبانيت او” است و اين به ان معنا است كه اگر مردي از دست همسر خود عصباني شد زن تا زماني كه نتواند رضايت همسر خود را جلب كند و عصبانيت مرد پايان نيابد حق به آرامش رسيدن و آرام شدن ندارد!

در سامانه ازدواج سازمان ملي جوانان گفته شده زني كه مي خواهد ازدواج كند نبايد ‌متكي به زيبايي خود باشد ، نبايد وابستگي و فخر فروشي به مال پدرش داشته باشد ، مدپرست نباشد ، متكي و وابسته به ديگران نبوده و جاه طلبي نداشته باشد . سازمان ملي جوانان بر اين اعتقاد است كه زنان نازا، كثيف، لجباز و نافرمان و سركش نسبت به شوهرشايستگي همسري مردان را ندارند.

با نگاهي به اين سر فصل ها و توجه به صفاتي كه سازمان ملي جوانان به عنوان صفات مورد نظر براي ازدواج در بين جوانان ترويج مي‌كند و قرار است تا دو سال آينده آنها را به عنوان ملاك ها و معيارهاي اصلي ازدواج به جوانان بقبولاند، متوجه مي شويم كه اين سازمان به دنبال رواج مرد سالاري در جامعه است.

مادر شهید عاشورایی خواستارشناسایی و مجازات آمران شهادت کریم بیگی شد

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:27:11 +0000

یکی را بیاورند و بگویند این تیر زده که مهم نیست

جرس: مصطفی 8 دی ماه شهید شد و 21 دی ماه ما او را شناسایی کردیم و 23 دی هم شبانه او را به خاک سپردیم. یک سوراخ در سمت چپ پیشانی پسرم بود و او را کالبد شکافی کرده بودند و از گردن تا زیر ناف او را دوخته بودند. قلب و کلیه و بقیه اعضای بدن را برداشته بودند اما ما از این بابت گله ای نداشتیم چون پسرم به همراه دخترم و من همیشه می گفتیم که بعد از مرگ اگر دچار ضربه مغزی شدیم اعضای بدن ما را باید به کسانی که نیاز دارند ببخشند.

اینها بخشهایی از صحبتهای مادر مصطفی کریم بیگی؛ از شهدای روز عاشوراست. این جوان 26 ساله را در حالی که گلوله ای به پیشانی اش اصابت کرده بود، از بالای پل کالج به پایین پرت کردند. مادرمصطفی کریم بیگی در گفت و گو با روز آنلاین همچنان خواهان معرفی و محاکمه آمران و قاتلان فرزندش و دیگر کشته شدگان است. او شکایت خود را به دادگاه عدل الهی هم برده است و در انتظار وعده خداوند برای نابودی آمران این جنایات است.

خانم اکملی مادر داغدار شهید کریم بیگی در خصوص شکایت از عوامل شهادت فرزندش گفت : شکایت ما در دادسرای جنایی مفتوح است. قاتل فرزند من هم شناسایی شده است و خود آقایان بهتر می دانند کیست اما من نمی خواهم که او را بیاورند و اعدام کنند من می خواهم مسبب این جریانات معرفی و مجازات شود. کسی که دستور داده بچه های مردم را بکشند؛ او باید معرفی شود وگرنه اینکه یکی را بیاورند و بگویند این تیر زده که مهم نیست. مهم کسی است که دستور کشتن مردم را صادر کرده؛ او باید مجازات شود. از طرفی من به دادگاه عدل الهی هم شکایت برده و از خدا خواسته ام که مسبب این جریانات را نابود کند. ما به دنیای بعد از مرگ اعتقاد داریم و می دانیم بهشت و جهنمی هست. به خدا سپرده ام. مصطفای من با آزادگی رفت و با مردانگی جانش را از دست داد. من سربلند هستم و با افتخار می گویم که بچه ام با سربلندی و برای آزادگی شهید شد به خاطر مردمش و به خاطر وطنش. حتی دو روز قبل از چهلم هم به خواب خواهرش آمد و از او خواسته بود که برای چهلم خیار و آب سیب خیرات کنیم ما هم هر کسی آمد گفتیم مصطفی پیغام داده خیار بخورید، آب سیب بخورید و….

وی در رابطه با نحوه مطلع شدن از شهادت فرزندش می گوید: من 14 روز از پسرم بی خبر بودم؛ خانواده هر روز دم در زندان اوین دنبال بچه ام بودند اماهیچ کسی هیچ خبری نمی داد. رفتیم شکایت کردیم اما ماموران امنیتی خیلی برخورد بد و زننده ای کردند و به من گفتند: “برو بچه ات را از توی جوب پیدا کن و دربیاور” و بعد هم گفتند :”حتما بچه ات کراک کشیده افتاده یه گوشه” و… گفتم بچه من اصلا اهل سیگار هم نبود و برای اعتراض به کشتن جوانان مردم رفته بود.آگاهی تهران هم که رفتیم عکس مصطفی را دیدم اما به من گفتند اشتباه می کنی این پسر تو نیست و قبلا کس دیگری او را شناسایی کرده است. باورم هم نمی شد. بعد گفتند برو به پزشکی قانونی کهریزک سر بزن. من رفتم و پیکر پسرم را شناسایی کردم. هنوز شال گردن دور گردنش بود. دنیا روی سرم خراب شد و دیگر چیزی نفهمیدم. اصلا نفهمیدم چگونه مرا از کهریزک بیرون آوردند.

این مادر دل شکسته از اعتراضات فرزند جوانش می گوید که با یقین به بازپس گیری رای اش، لحظه ای از پا ننشست: از 18 تیر ده سال پیش همیشه در اعتراضات شرکت می کرد؛ بعد از انتخابات هم در تمام اعتراضات حضور داشت. می گفت رای مان را پس خواهیم گرفت و اجازه نخواهیم داد خون جوانان مردم پایمال شود. همیشه می گفت معلوم نیست چقدر باید خون ریخته بشود تا بچه های ما در آینده بتوانند در آزادی زندگی کنند. مدام به من می گفت که اگر او را بازداشت کردند جلوی زندان اوین نروم. حتی می گفت: “گریه و زاری تو پیش ماموران به خاطر من بدترین شکنجه برای من است. حتی اگر مرا کشتند هم نیا و التماس نکن، زاری نکن، سرت را بالا بگیر و نگذار به خاطر گریه ها و التماس های تو من شکنجه شوم چون این بدترین شکنجه است برای من و…” باور کنید من هم در 14 روز حتی یکبار هم جلوی اوین نرفتم همیشه پدرش می رفت و با اینکه قلبم پر می کشید اما نرفتم.

وی در رابطه باگواهی دفن این شهید و شروط تحویل پیکر جگر گوشه اش می افزاید: پزشکی قانونی به ما گفت که روز عاشورا کشته شده اما سه گواهی دفن صادر کردند که در یکی نوشته بود به علت برخورد جسم نوک تیز با سرش کشته شده؛ در گواهی دوم نوشته بودند از پل افتاده و در گواهی دیگر هم نوشته بودند تیر به سرش خورده است. به شرطی پیکر مصطفی را به ما دادند که قبول کنیم در اثر برخورد با شی نوک تیز کشته شده و ما نیز برای اینکه بتوانیم پیکر پسرمان را تحویل بگیریم قبول کردیم.

این مادر عاشورایی علت دفن فرزندش در روستایی در شهریار می گوید: خودمان نخواستیم در بهشت زهرا دفن کنیم چون به ما گفتند یک قبر دو طبقه مجانی میدهیم اما فقط باید پدر، مادر و خواهر مصطفی حضور داشته باشند و از طرفی به پدر مصطفی نیز گفتند اعلام کنید مصطفی بسیجی بود و پدر مصطفی نیز گفت من میخواهم بچه ام را کنار مادربزرگش دفن کنم. همین که پدر مصطفی این جمله را گفت یک ساعت طول نکشید که خود آقایان در امام زاده مهدی جعفر، در روستای جوقین از توابع شهریار، قبر را نیز کندند و یک ماشین از اطلاعات اسکورت کرد و خودشان بدون اینکه به ما بگویند بچه ام را به بهشت زهرا بردند و شستند و بعد آوردند شهریار و دفن کردیم. تمام لحظات هم فیلمبرداری می کردند. بچه من ساعت 8 شب دفن شد و من در حسرت وداع با او بودم و گفتم میخواهم بغلش کنم؛ قبری که کنده بودند کوچک بود و پیکر بچه ام به قبر نرفت و من توانستم بغلش کنم. اما یک نکته که من واقعا میخواهم از پزشکان بپرسید و به من بگویید این است: وقتی فردی که قران میخواند رفت توی قبر و زیر سر مصطفی را گرفت دستش پر از خون شد و گریه کنان بیرون آمد و رفت و فرد دیگری آوردند. چگونه ممکن است بچه من که 6 دی شهید شده به یکباره در 23 دی این همه خون از زیر سرش سرازیر شود؟

مادری که حتی از وداعی آخر با فرزندش محروم بوده، در خصوص برگزاری مراسم عزاداری می گوید: برای مراسم ختم ما در مسجد محله مراسمی گرفتیم اما پر از مامور اطلاعاتی بود که کسی اعتراضی نکند و حرفی نزند و صدایی از کسی درنیاید. چند روز بعد هم آمدند در خانه و گفتند پسرتان بسیجی بوده و میخواهیم برای چهلمش پلاکارد با تاج گل بیاوریم که من گفتم بچه من بسیجی نبود و مراسم هم نمی گیرم برای همین برای چهلم ما مراسم نگرفتیم و رفتیم سر خاک پسرم.

افشای اسامی ۱۹۲ زندانی سیاسی اوین توسط مامور امنیتی بند ۲۴۰

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:25:19 +0000

جرس: بدنبال بی خبری ازوضعیت تعدادی از بازداشت شدگان پس ازانتخابات 22 خرداد، مامور امنیتی بند 240 با انتشار اسامی 192 تن از زندانیان سیاسی، اطلاعات تازه ای را در اختیار مردم قرار داد. در این میان اسامی افراد گمنامی بچشم می خورد که تنها بصرف شرکت در تظاهرات آرام و تجمعات دستگیر شده اند.

به گزارش تحول سبز، این اطلاعات شامل اسامی۱۹۲ نفر از زندانیان سیاسی که تا روز ۱۸ اسفند در بازداشتگاه اوین بسر می برده اند ، می باشد . در این میان نام بسیاری از زندانیان گمنام نیز به چشم میخورد .

گفتنی ست که لیست کامل دستنویس این اسامی توسط یکی از ماموران اطلاعاتی شاغل در بند امنیتی ۲۴۰ زندان اوین به دست این خبرنگار رسیده است .

اسامی منتشره بدین شرح می باشد:

۱-مهرداد اصلانی فرزند غلامرضا

۲-امیر اصلانی فرزند غلامحسین ۳-حسین اصغری فرزند رجبعلی ۴-وحید اصغری فرزند محمد ۵-محمدرضا اسماعیل زاده فرزند قاسم ۶-عباس اسفندیاری فرزند رضا ۷-نصیر اسدی فرزند ناصر ۸-علی ارشدی فرزند حسین ۹-بهمن احمد امویی فرزند جعفر ۱۰-محمدرضا احمدی فرزند قاسم ۱۱-مجتبی احمدی فرزند عباس ۱۲-سینا احمدی فرزند فرید ۱۳-اکبر اجدادی فرزند علی ۱۴-ارسلان ابدی فرزند عباس ۱۵-ساسان آقایی فرزند علی ۱۶-غلامرضا آزادی فرزند ابولقاسم ۱۷-ایمان آذریان فرزند ابولقاسم ۱۸-محمد آذری ارشتاب فرزند جواد ۱۹-بهزاد آذرهوشنگ فرزند غلامرضا ۲۰-مجید آذربایجانی فرزند محمد ۲۱-طوفان آدمی فرزند اصغر ۲۲-علیرضا بانک فرزند جواد ۲۳-حمزه باغبان فرزند مجید ۲۴-حسین باستانی نژاد فرزند شریف ۲۵-سید مسعود باباپور فرزند سید علی اکبر ۲۶-حمیدرضا ایزدیاری فرزند حسین ۲۷-علیرضا ایرانشاهی فرزند احمد ۲۸-هادی امینی فرزند حسن ۲۹-شهاب اکبرزاده فرزند جهانبخش ۳۰-جعفر اقدامی فرزند باقر ۳۱-رضا افشار فرزند جان محمد ۳۲-حسین …. {اعظمی} فرزند مهدی ۳۳-حسین اعتمادی فرزند محمد ۳۴-فرهاد اطلسی فرزند محمدحسین ۳۵-فتاح سبحانی فرزند اسماعیل ۳۶-سجاد ساوه فرزند علیرضا ۳۷-داوود زمزم فرزند مهدی ۳۸-علی زاهد فرزند محمد ۳۹-ایمان زارعی فرزند رضا ۴۰-میثم ریخته گری فرزند علی اکبر ۴۱-مسلم روشنی فرزند صابر ۴۲-حامد روحی نژاد فرزند محمدرضا ۴۳-میلاد رمضانی فرزند حسین ۴۴-رضا رفیعی فروشان فرزند حاجی بابا ۴۵-ناصر رضایی نوین فرزند نبی ۴۶-مجید رضایی فرزند حسن ۴۷-علیرضا رضایی فرزند احمد ۴۸-آرمان رضاخانی فرزند محمدرضا ۴۹-احمد رشیدی نیا فرزند ابوالقاسم ۵۰-محمدجواد رشاد فرزند عباس ۵۱-جواد رحیمی فیروز فرزند مرادعلی ۵۲-محمد رحیمی فرزند عبدالرحیم ۵۳-محمدعلی رباطی فرزند عبدالرحیم ۵۴-منوچهر ذبیحی فرزند ماشاءالله ۵۵-علی ذاکری فرزند حسن ۵۶-محسن تگمه چین فرزند علی ۵۷-جمشید صادق الحسینی فرزند احمد ۵۸-فرزاد شفیعی بهشتی فرزند محسن ۵۹-یقوتیل شائولیان فرزند یوسف ۶۰-علی اکبر سیادت فرزند حسین ۶۱-داوود سلیمانی فرزند احمد ۶۲-حسن سرچاهی فرزند یدالله ۶۳-ساسان ستارزاده فرزند غلامرضا ۶۴-مهرداد سپه وند فرزند جهانبخش ۶۵-مرتضی سبزعلیان فرزند ابوالقاسم ۶۶-فتاح سبحانی فرزند اسماعیل ۶۷-ابراهیم مددی فرزند رمضان ۶۸-فرزاد مددزاده کرکری فرزند عبدالعلی ۶۹-سهیل محمدی نصیر محله فرزند ناصر ۷۰-سعید محمدی فرزند علی ۷۱-حمید رضا محمدی فرزند عزیز ۷۲-امیر محمد فرزند علی ۷۳-ذاکر محمدی فرزند جورا ۷۴-داوود محمدبیگی فرزند علی اکبر ۷۵-معین محمدبیگی فرزند فرود ۷۶-محمدرضا مجاودی فرزند محمد ۷۷-سعید متین پور فرزند مرتضی ۷۸-عبدالرحمن ماهوش محمدی فرزند محمود ۷۹-جواد ماه زاده فرزند محمد ۸۰-جواد لاری فرزند علی ۸۱-نیما لطیف التجار فرزند ابوالقاسم ۸۲-مهدی کلاری فرزند رضا ۸۳-امین کشاورز فرزند امامعلی ۸۴-نادر کریمی جونی فرزند رضا ۸۵-متین کریمی فرزند محمد ۸۶-نوراحمد نظری غلام فرزند رسول ۸۷-جلیل نصیری فرزند سیدخان ۸۸-سید جلال الدین نبوی فرزند سید شهاب ۸۹-سید ضیاءالدین نبوی فرزند سید علی اکبر ۹۰-سید مهدی میرعربشاهی فرزند سید محمود ۹۱-محسن میرزایی نظر فرزند محمد ۹۲-جمشید میرزایی فرزند یارمحمد ۹۳-ابوذر مهرانی فرزند مسیح الله ۹۴-امید منتظری فرزند حمید ۹۵-حجت الله ملکی فرزند حبیب الله ۹۶-سعید ملک پور فرزند حسین ۹۷-غلامرضا مکعیان فرزند عزیزالله ۹۸-مجید مقیمی فرزند محمدعلی ۹۹-داوود مقدم فرزند سلیمان ۱۰۰- مهدی مرتضی پور فرزند مرتضی ۱۰۱- مهدی ثیایی فرزند محمد ۱۰۲- امیرحسین توکلی فرزند وحید ۱۰۳- ناصر تقی زاده فرزند محمود ۱۰۴- رضا تقوی فرزند غلامعلی ۱۰۵- حسام ترمسی فرزند حمید ۱۰۶- آرش ترابی فرزند مرتضی ۱۰۷- مهدی تاجیک فرزند داوود ۱۰۸- حمید پیروزفام فرزند صمد ۱۰۹- علی پرویز فرزند حسن ۱۱۰- میثم بیک محمدی فرزند رحیم ۱۱۱- علی بی کس فرزند محمدحسین ۱۱۲- علی بهزادیان نژاد فرزند علی اصغر ۱۱۳- بهروز بهرامی فرزند داوود ۱۱۴- احمد بهرامی فرزند حمید ۱۱۵- بابک بردبار فرزند اردشیر ۱۱۶- رسول بداقی فرزند کلبعلی ۱۱۷- جابر دشتی فرزند حسن ۱۱۸- مجید دری فرزند حسن ۱۱۹- یاشار دارالشفاء فرزند ابراهیم ۱۲۰- عباس خلیلی درمنی فرزند حسن ۱۲۱- اردشیر خزری فرزند جواد ۱۲۲- محسن خاکی فرزند علی ۱۲۳- رضا خاری سخی فرزند عباس ۱۲۴- حیدرعلی حیدری فرزند ایمان ۱۲۵- مسعود حسینی لواسانی فرزند مرتضی ۱۲۶- روزبه حسین تهرانی فرزند احمد ۱۲۷- رامین حسین تهرانی فرزند احمد ۱۲۸- هامون حسن نژاد… فرزند محمد ۱۲۹- سعید حسن زاده فرزند سلیمان ۱۳۰- محمد حجتی فرد فرزند محمدعلی ۱۳۱- محمدعلی حاج آقایی فرزند رجبعلی ۱۳۲- شاهد حائری فرزند حسین ۱۳۳- مجتبی چرامین فرزند حسن ۱۳۴- خشایار جهانزاد فرخی فرزند اردشیر ۱۳۵- محسن جعفری فرزند محمدحسین ۱۳۶- میلاد فدانی اصل فرزند حمید ۱۳۷- کریم فتح علیزاده فرزند یوسف ۱۳۸- مهدی فتاح بخش فرزند هادی ۱۳۹- نصرالدین غلامی فرزند افضل ۱۴۰- آبتین غفاری فرزند محمداسماعیل ۱۴۱- رضا عظیمی فرزند … {حیدر ۱۴۲- احمد عسگری فرزند عباس ۱۴۳- علیرضا … {نحر آباد} فرزند محمد مهدی ۱۴۴- محسن عبدی فرزند حجت الله ۱۴۵- فرامرز عبدالله نژاد فرزند رحیم ۱۴۶- محمد عبدالقیاس فرزند امرالله ۱۴۷- ناصر عبدالحسینی فرزند غلامرضا ۱۴۸- بهزاد عباسی فرزند پرویز ۱۴۹- محمود عامری فرزند ربیع ۱۵۰- مجید طیاری فرزند علی ۱۵۱- مهران صفوی فرزند رضا ۱۵۲- صمد صبری زاده فرزند غلام گل ۱۵۳- سیامک صالمیان فرزند رمضانعلی ۱۵۴- کیومرث صادقی فرزند امیر ۱۵۵- احمد کریمی فرزند محمود ۱۵۶- محمدصادق کبودوند فرزند محمد سعید ۱۵۷- کیارش کامرانی فرزند محمد ۱۵۸- سید نوید کامران فرزند سیدجلال ۱۵۹- عباس کاکائی فرزند حسین ۱۶۰- جعفر کاظمی فرزند بهرام ۱۶۱- ایوب قنبرپوریان فرزند شاه علی ۱۶۲- پویا قربانی فرزند فرهنگ ۱۶۳- حمید … { قاسمی } فرزند غلامحسین ۱۶۴- ابوالفضل قاسمی فرزند احمد ۱۶۵- آرش قاسمی فرزند حسین ۱۶۶- علی قاسمی فرزند قدرت الله ۱۶۷- زبیر فیضی فرزند علی ۱۶۸- فهیم فولادی فرزند یونس ۱۶۹- پیام فنائیان فرزند فرهنگ ۱۷۰- حسین فرجی فرزند علی ۱۷۱- محمد یوسفی فرزند علی ۱۷۲- محمد یوسف رشیدی فرزند صفر ۱۷۳- امید یاوری فرزند غلامرضا ۱۷۴- حامد بازرلو فرزند غلامرضا ۱۷۵- محمدامین ولیان فرزند عبدالرضا ۱۷۶- فرهاد وکیلی فرزند محمد سعید ۱۷۷- شهروز وزیری فرزند مظاهر ۱۷۸- مهرداد ورشویی فرزند ناصر ۱۷۹- محمدعلی وحیدی فرزند علی ۱۸۰- حسین واحد فرزند علی ۱۸۱- بهزاد هوشمندموید فرزند تورج ۱۸۲- علی نیکخو فرزند قهرمان ۱۸۳- آرش نوری فرزند یدالله ۱۸۴- امید نوروزیان فرزند عزت الله ۱۸۵- مصطفی نوروزی فرزند اصغر ۱۸۶- سعید نورمحمدی فرزند عبدالباقی ۱۸۷- سامان نورانیان فرزند صمد ۱۸۸- حسین نورانی نژاد فرزند عباس ۱۸۹- حسن سی سختی فرزند حسین ۱۹۰- سعید …. فرزند نور الدین ۱۹۱- عبدالرحمن سنگانی فرزند حیدر ۱۹۲- مهدی محمودیان فرزند هوشنگ

هنر دربند نمی شود

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:23:25 +0000

یلدا آراسته

جرس: چهل سال کارنامه فیلم سازی داریوش مهرجویی در حالی جشن گرفته شد که مهرجویی سانسور را آفت کار فیلم نامه نویس و فیلمساز دانست و از روند سانسور کارها گلایه کرد. وی گفت :” سانسور باعث مي‌شود تا مسير كاري يك هنرمند منحرف شود و گاهي نظر يك فرد در يك مقام خاص باعث مي‌شود تا راه هنرمند عوض شود در حالي كه اگر ترس از سانسور نباشد هنرمند مي‌تواند كارهاي ارزشمندتري توليد كند.”

در ادامه این مراسم نیز فیلمی که مانی حقیقی در خصوص چهل سال کارگردانی مهرجویی ساخته شده بود به جعفر پناهی در بند هدیه شد .

هنرمندان ایران در حوادث بعد از انتخابات از بزرگترین گروه های معترض به رفتارهای حکومتی بودند . اعتراض هایی که با زبان هنر بود .تقدیم چهل سال فیلمسازی مهرجویی به جعفر پناهی که در زندان است، صدای اعتراض دیگری است که اینان به روی حکومت بلند می کنند به امید آنکه از تریبون شیرین هنر و هنرمندی صدای تلخ اعتراضشان شنیده شود .

حامیان هنرمند

17 خرداد ماه 800 نفر از هنرمندان کشور در بیانیه ای حمایت خود از میر حسین موسوی را اعلام کردند.

هرچند که پیش از آن نیز بسیاری از هنرمندان مانند بهاره رهنما ،فاطمه معتمد آریا و …در مراسم سخنرانی میر حسین موسوی حضور داشتند، اما 17 خرداد ماه هنرمندان اولین حمایت رسمی خود از میر حسین موسوی را اعلام کردند.

معترضان هنرمند

پس از اعلام نتایج انتخابات در 28 خرداد ماه هنرمندان با صدور بیانیه ای نسبت به نتیجه انتخابات معترض شدند و خواستار اعاده حقوق از دست رفته مردم شدند .

دراین بیانیه که امضای هنرمندان مطرح و پیش کسوتی چون عزت الله انتظامی، رخشان بنی اعتماد، کیومرث پوراحمد، جعفر پناهی، احمدرضا درویش، داریوش مهرجویی و محسن مخملباف در آن به چشم می خورد آمده بود : “جریان های شناخته شده ای با سوءاستفاده از امکانات ملی و دولتی، به کارگردانی آرا و مدیریت آن پرداختند و در یک اقدام ویرانگر تاریخی، ضربه مهلکی به حقوق مدنی مردم وارد کردند و عملاً بخش گسترده ای از جامعه ایران را در آستانه خروج از دایره اعتماد به نظام قرار دادند.”

دربندان هنرمند

این بیانیه در حالی متنشر می شد که در موج دستگیریهای پس از انتخابات هنرمندان نیز بی نصیب نماندند .روزنامه “اعتماد ملی ” خبر از دستگیری مهتاب نصیر پور ،هما روستا وحسین زمان داد .

مهر ماه نیز در اقدامی کم سابقه فاطمه معتمد آریا ،مجتبی میر طهماسب و جعفر پناهی ممنوع الخروج شدند.

بسیاری دلیل ممنوع الخروج شدن فاطمه معتمد آریا را حضور او در فیلم تبلیغاتی میر حسین موسوی به نام “ستاره های سبز” می دانند که روی اینترنت قرار گرفت.

جعفر پناهی هم که راهی پاریس بود، گذرنامه اش پس از مراجعه به فرودگاه بین المللی امام خمینی توقیف شد.

پناهی نیز چندی پیش در افتتاحیه جشنواره مونترال به عنوان رئیس هیات داوران این جشنواره به همراه سایر اعضای هیات داوران با شال سبز از روی فرش قرمز این جشنواره عبور کرد و این علت ممنوع الخروجی وی از طریق کارشناسان اعلام شد.

مشکل را حل کنید

یک ماه بعد از ممنوع الخروجی این هنرمندان ، تشکل صنفی خانه سینما در نامه ای سرگشاده به محمد حسینی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اعتراض به ممنوع الخروج شدن سه نفر از سینماگران ایرانی خواهان پیگیری و حل مشکل آنان شد.

در این نامه آمده بود : ” سکوت تام و تمام آن وزارت را چگونه می‌توان تعبیر کرد؟ آیا جنابعالی هم چون معاونت سینمایی محترم معتقدید که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تنها در زمینه‌های فرهنگی و هنری مسئول هنرمندان است و در زمینه‌های قضایی و امنیتی مسئولیتی ندارد؟! آیا واقعاً اتهامات قضایی متوجه همکاران ماست؟”

چندی پیش، پس از آنکه علیرضا عسگرپور، مدیرعامل خانه سینما خواهان واکنش وزارت ارشاد در قبال محدودیت های جدید برای سینماگران شد، علیرضا سجادپور، مدیرکل جدید ارزشیابی و نظارت بر سینما این وزارتخانه گفت که :” ممنوع‌الخروج شدن این افراد ربطی به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ندارد.”

هویت ما را نمی توانند بگیرند

این سه هنرمند پس از ممنوع الخروج شدن شان در نامه ای که در برخی از روزنامه های ایران منتشر شد با اشاره به توقیف گذرنامه شان نوشتند “هیچ دولتی هویت ما را به ما نبخشیده که بتواند آن را از ما پس بگیرد”. در بخش دیگری از این نامه آمده بود:” ما همواره به فرهنگ کشورمان بالیده ایم و آن را در معرض تماشای مردم جهان قرار داده ایم ولی اکنون حق عبور از مرزها را از ما گرفته اند.”

دی ماه سرانجام ممنوع الخروجی این هنرمندان به گفته دادستان تهران رفع شد.

خشونتی که پایان نیافت

اما خشونت ها علیه هنرمندان پایان نیافت ، ششم دی‌ماه آروین صداقت‌کیش(منتقد و پژوهش گر موسیقی) و حامد رجبی(فیلمساز) در خیابان دستگیر شدند. پانزدهم دی‌ماه بهرنگ تنکابنی(سردبیر) و کیوان فرزین(مدیر مسئول) مجله تخصصی موسیقی «فرهنگ و آهنگ» در دفتر این نشریه بازداشت و به محل نامعلومی منتقل شدند. بیست و یکم دی‌ماه محمدعلی شیرزادی(مستندساز) هنگام ورود به منزل‌اش دستگیر شد. بیست و دوم دی‌ماه مهرانه آتشی(عکاس هنری) و همسرش مجید غفاری در منزل‌شان بازداشت شدند.

11 اسفند ماه نیز جعفر پناهی همراه با همسر و تعدادی از دوستانش بازداشت شد.

ماموران امنیتی با ورود به خانه جعفر پناهی، کارگردان سینما، پس از بازرسی خانه، پناهی را همراه با همسر و دخترش و پانزده تن دیگر که در خانه او بودند دستگیر کردند و با خود به محل اعلام نشده ای بردند.

هر چند دادستان تهران اعلام کرد که دستگیری جعفری ربطی به هنرمند بودنش ندارد اما بسیاری دلیل دستگیری وی را ساختن فیلمی در خصوص حوادث ایران می دانند.

آزادش کنید

دستگیر جعفر پناهی با واکنش بسیاری از مراکز و هنرمندان مواجه شد .

از جمله عباس کیارستمی در نامه ای اعتراض امیز خواستار آزادی جعفر پناهی شد و آورد : “مسئولیت وخیم و بازتاب عواقب زشت و غیر فرهنگی جهانی” این بازداشت ها “متوجه مدیریت سوء و سیاست های غلط وزارت ارشاد در این سال هاست.”

جشنواره فیلم برلین و وزیر خارجه آلمان نیز خواستار آزادی پناهی شدند .دبیر جشنواره برلین یتر کاسلیک گفت: “ما از اینکه کارگردانی که برنده جوایز متعدد بین المللی بوده به خاطر کار خود به عنوان یک هنرمند بازداشت شده نگران و متاسف هستیم.”

حزب سوسیالیست فرانسه نیز خواستار آزادی این فیلمساز شد .

صدایم را پخش نکنید

با این همه هنرمندان نیز بی واکنش نسبت به حکومت نبودند .در اقدامی که تحسین تمام معترضین را برانگیخت محمدرضا شجریان 26 خرداد ماه در اعتراض به حوادث بعد از انتخابات نامه ای اعتراض آمیز به صدا و سیما نوشت و خواستار این شد که سرودهایش از این سازمان پخش نشود .

وی در جریان نامه خود به ضرغامی رئیس صدا و سیما، به طور مشخص از سرود «ایران ای سرای امید» نام برده و اعلام کرد که این سرود در سال ۱۳۵۷ خوانده شده و به هیچ وجه مرتبط با شرایط کنونی ایران نیست. این به دنبال آن بود که این سرود به خاطر پیروزی احمدی نژاد بارها و بارها از سیمای ایران پخش شد .

درجشنواره شرکت نمی کنیم

27 مرداد ماه جمعی از مستند سازان نیز با انتشار نامه ای سرگشاده اعلام کردند که در جشنواره فیلم حقیقت شرکت نمی کنند .

در این نامه که به امضای 136 مستند ساز رسید آمده است :” این شرایط ما را به كنشی ناگزیر وامیدارد كه به رغم اذعان به اهمیت برگزاری جشنواره “سینماحقیقت” که توانسته طی دو دوره قبلی فضای موثری در عرصه نمایش و گفتمان پیرامون سینمای مستند به وجود آورد؛ از شركت در جشنواره امسال خودداری كنیم. ما نمی توانیم جای خالی مستندهای ساخته نشده از وقایع اجتماعی اخیر را نادیده بگیریم و به دلیل ارزش و احترامی كه برای بیان حقیقت قائلیم از هرگونه حضور و شركت در این جشنواره به عنوان دست اندركار، منتقد و تماشاگر خودداری می كنیم.”

به جشنواره فیلم فجر نیایید

در آستانه برگزاری جشنواره فیلم فجر نیز بیانیه ای بدون امضا از “گروهی از سینما گران “منتشر شد که در آن از سینماگران خارجی خواسته شده «در اعتراض به برخورد‌های دولت ایران با مردم»، از شرکت در جشنواره فیلم فجر خودداری کنند.

در این بیانیه آمده بود :” جشنواره دولتی فیلم فجر در حالی برگزار می‌شود که فشارهای حکومت ایران علیه مردم و جامعه هنری به اوج خود رسیده است.

نویسندگان این بیانیه خطاب به همکاران خارجی خود نوشته‌اند که «پذیرش دعوت دولت ایران از سوی شما و حضور در جشنواره فجر، حمایت از برگزارکنندگان و تائید دولتی است که مردمش، عزادار کشته‌شدگان سرکوب‌ها و چشم‌انتظار زندانیان و گم‌شدگان خود هستند.»

به دنبال این بیانیه و درخواست در شبکه هایی مجازی چون فیس بوک بود که “پیتر بروک “و “کن لوچ” فیلمساز انگلیسی در این جشنواره شرکت نکردند .تئوآنگلوپولوس، فيلمساز يونانيفيليپ لوره، فيلمساز فرانسوي و اليا سليمان سينماگر فلسطيني نيز در اقدام مشابهي از حضور در جشنواره فيلم فجر امسال انصراف دادند.

تحریم کردند

اما موج این انصراف ها به میهمانان خارجی ختم نشد . بهمن قبادی، از سینماگران و منتقدان سینمایی خواست که امسال در اعتراض به انتخابات خردادماه و نحوه برخورد حکومت با معترضان در ماه‌های پس از آن، این جشنواره را از رونق بیندازند.

داریوش مهرجویی و رسول صدر عاملی نیز در این جشنواره شرکت نکردند .بهرام بیضائی ،محمد چرمشیر و عزت الله انتظامی و اصغر فرهادی نیز از داوری این جشنواره استعفا دادند .

در اقدامی دیگر ساعد باقري، عبدالجبار كاكايي و سهيل محمودي نیز اعلام کرده‌اند از پذیرش داوری چهارمين جشنواره شعر فجر خودداری کرده‌اند.

اینها سکوت نمی کنند

با تمام فشارهایی که در این مدت بر هنرمندان آمد آنها ساکت ننشستند و با سلاح خود به مبارزه پرداختند.هنر این بار به یاری کسانی آمد که سلاحی جز آن نداشتند و مردمانی هنرمند شدند که برای گفتن آنچه می گذشت راهی جز این نداشتند . بسیاری از هنرمندان بی نامی که صدایشان برای همیشه در جنبش سبز و با انتشار روی اینترنت ماندگار شد و سوگند خوردند که نا امید نشوند .

بسیاری از فیلمسازان بی نشانی که با تصاویر موبایلشان فیلم ها یی را از حوادث خیابان های ایران در تاریخ ثبت کردند.

و هنرمندان نامداری چون شجریان که صدایشان را بلند کردند تا تفنگ ها زمین گذاشته شود.

و زبان آتش خاموش شود .

اعتراض به انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی؛مجلس کوتاه آمده است

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:16:40 +0000

اگر واقعا قرار است که ما به عنوان نمایندگان مجلس کوتاه بیاییم و هر چه دولت بگوید و ما هم بگوییم اشکالی ندارد خوب ما هم اینگونه عمل نماییم اما اگر قرار است ما قانون تعیین کنیم. به نظر ما یعنی مجلس، سازمان برنامه و بودجه هنوز منحل نشده است و دولت آن را منحل کرده است

کلمه:عضو فراکسیون خط امام(ره)مجلس برای دومین بار نسبت به انحلال سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی توسط دولت در جریان بررسی لایجه بودجه ۸۹ اعتراض و با اشاره به ذکر عنوان معاونت برنامه‌ریزی و نظارت و راهبردی در بندهای مختلف بودجه تاکید کرد که مجلس با انحلال سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی موافقت نکرده است.

به گزارش «پارلمان‌نیوز»، مصطفی کواکبیان در آخرین نوبت بررسی لایجه بودجه ۸۹ در با استناد به اصل ۷۱ قانون اساسی مبنی بر اینکه کار قانون‌گذاری بر عهده مجلس است، در تذکری اظهار داشت:«سال گذشته در لایحه بودجه تعبیر معاونت برنامه‌ریزی و نظارت، راهبردی مطرح نبود و به جای آن سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مطرح بود.»

وی افزود:« اگر واقعا قرار است که ما به عنوان نمایندگان مجلس کوتاه بیاییم و هر چه دولت بگوید و ما هم بگوییم اشکالی ندارد خوب ما هم اینگونه عمل نماییم اما اگر قرار است ما قانون تعیین کنیم. به نظر ما یعنی مجلس، سازمان برنامه و بودجه هنوز منحل نشده است و دولت آن را منحل کرده است اما مجلس قانون را هنوز تصویب نکرده‌است.»

نماینده اصلاح‌طلب سمنان تاکید کرد:« مجلس در این موضوع کوتاه آمده‌ و این موضوع اشکال دارد.»

رئیس مجلس در پاسخ به این تذکر اظهار داشت:«من نمی‌دانم چرا از این الفاظ کوتاه آمدیم استفاده می‌کنید اینها بحث حقوقی است و ما این مساله بررسی کردیم و گفتند اشکال ندارد.»

وی با اشاره به اصل ۱۲۶ قانون اساسی افزود:«این اصل تاکید دارد که رئیس دولت مسئولیت امور برنامه و بودجه و امور اداری و استخدامی کشور را مستقیما برعهده دارد و می‌تواند اداره آنها را بر عهده دیگری بگذارد بنابر این مستقیم به ایشان مربوط است.»

لاریجانی خاطر نشان کرد:از لحاظ حقوقی نشان می‌دهد که اشکال کیفی وجود ندارد و بهتر بود که دولت در این رابطه لایجه به مجلس می‌آورد.

سالنامه سبز “بهار”منتشر شد

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:15:55 +0000

به نظر می‌رسد سال‌نامه بهار که قطعاً محتوای سیاسی پرباری خواهد داشت، متفاوت‌تر و جذاب‌تر خواهد بود. این سال‌نامه امروز یک‌شنبه منتشر شد.

کلمه:سال‌نامه‌ روزنامه‌ اصلاح‌طلب بهار برای نخستین بار در ۳۰۰ صفحه منتشر می‌شود.

پس از توقیف پی‌درپی روزنامه‌های اصلاح‌طلب، بهار از معدود روزنامه‌های اصلاح‌طلبی است که هنوز به انتشار خود ادامه می‌دهد.

پیش از برخی روزنامه‌ها از جمله همشهری نیز سال‌نامه‌ی خود را منتشر کردند، اما به نظر می‌رسد سال‌نامه بهار که قطعاً محتوای سیاسی پرباری خواهد داشت، متفاوت‌تر و جذاب‌تر خواهد بود. این سال‌نامه امروز یک‌شنبه منتشر شد.

بر روی جلد این ویژه نامه تصویر هاشمی رفسنجانی قرار دارد که در زیر آن نوشته شده- باید که سپر باشد ،پیش همه پیکان ها – در صفحه اول یادداشتی از سید محمد خاتمی منتشر شده با این تیتر که دفاع از حق و حرمت مردم بود.

در این ویژه نامه ۳۰۰ صفحه ای یادداشت و گفت و گو هایی با عزت الله سحابی،صادق زیبا کلام،احسان شریعتی،مجید انصاری و…منتشر شده است.همچنین مطالبی با عنوان اقتصاد در سایه انتخابات با آثار و گفت و گو هایی ازکمال اطهاری،عیسی رضایی ، سید محمود شهرستانی و … منتشر شده است.

“حداقل مزد ۸۹ فقط برای نفس کشیدن است”

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:14:52 +0000

کارگران یا به شغل دوم روی خواهند آورد ویا بازدهی آنان در شغل اشان کاهش خواهد یافت.

کلمه: رییس اتحادیه کارگران شهرداری تهران رقم ۳۰۳ هزار و ۴۸ تومان حداقل مزد کارگران برای سال ۸۹ را ناعادلانه دانست وگفت: از اعضای شورای عالی‌کار می‌پرسم که این رقم را به چه مبنایی تعیین‌کرده اید.

عبدا… مختاری درگفت‌وگو با خبرنگار ایلنا افزود: این رقم فقط کفاف هزینه ایاب و ذهاب و نفس کشیدن کارگران در جامعه است.

وی سال ۸۹ را سال عمیق‌تر شدن مشکلات جامعه کارگری توصیف کرد و اظهار داشت: کارگران یا به شغل دوم روی خواهند آورد ویا بازدهی آنان در شغل اشان کاهش خواهد یافت.

مختاری با تاکید بر اینکه کارگران بابت حداقل مزد، تورم‌های معوق پرداخت نشده زیاد دارند، خاطرنشان‌کرد: تعیین حداقل مزد بدون نادیده گرفتن خط فقر مورد قبول کارگران نیست.

وی تصریح کرد: از اعضای شورای عالی کار می‌پرسم که آیا شما با ۳۰۳ هزار تومان حقوق ماهانه قادر به ادامه زندگی هستید.

بعد از توقیف روزنامه های اصلاح طلب؛ رامین به نشریات عامه پسند هشدار داد

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:14:01 +0000

از آنجا که مشروعیت فعالیت‌های رسانه‏ای نشریات بنا بر مجوز نظام جمهوری اسلامی ایران صورت می‏گیرد، بنابراین حضور افراد و افکار و شیوه‌های ناسالم در اینگونه نشریات با رسالت مطبوعاتی مطابق ماده 2 این قانون، در تضاد است.

کلمه: معاون امور مطبوعاتی و اطلاع‏رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای سومین بار طی یک هفته در نشستی با مدیران نشریات اجتماعی، خواستار مراعات قانون مطبوعات و عمل به رسالت مطبوعاتی توسط آنها شد.

به گزارش مهر، سومین نشست معاون امور مطبوعاتی با مدیران نشریات اجتماعی روز شنبه ۲۲ اسفند در محل این معاونت برگزار شد.

رامین در سومین نشست از سلسله نشست‌های هم‏اندیشی با مدیران نشریات عامه‏پسند و اجتماعی، با یادآوری مسوولیت مدیران این نشریات در برابر قانون مطبوعات و فعالیت سالم مطبوعاتی گفت: «از آنجا که مشروعیت فعالیت‌های رسانه‏ای نشریات بنا بر مجوز نظام جمهوری اسلامی ایران صورت می‏گیرد، بنابراین حضور افراد و افکار و شیوه‌های ناسالم در اینگونه نشریات با رسالت مطبوعاتی مطابق ماده ۲ این قانون، در تضاد است.»

وی افزود: «روشن ساختن افکار عمومی و افزایش سطح دانش مردم، پیشبرد اهدافی که در قانون اساسی بیان شده، تلاش برای نفی مرزبندی‌های کاذب و تفرقه انگیز، مبارزه با مظاهر فرهنگ استعماری، ترویج و تبلیغ فرهنگ اصیل اسلامی همراه با گسترش فضائل اخلاقی که در قانون مطبوعات مورد تاکید قرار گرفته، در فضای رسانه‌ای کشور ما جای آن به شدت خالی است.»

معاون امور مطبوعاتی و اطلاع‏رسانی عنوان کرد: «این معاونت طبق ماده ۴۵ قانون مطبوعات موظف به نظارت دقیق بر عملکرد جرائد و انجام رسالت مطبوعاتی آنها است و در برابر مردم، مجلس و قوه قضاییه پاسخگو است. تخلف از مواد قانون مطبوعات چه از طرف رسانه‌ها و چه از جانب معاونت مطبوعاتی، جرم محسوب می‌شود. نشانه سلامت عملکرد‌ها و همچنین شاخصه یک مجموعه سالم، مراعات قانون است و هیچکس مجاز به سرپیچی یا اغماض از قانون نیست.»

مدیران نشریات اجتماعی و عامه‏پسند با استقبال از ادامه این هم‏اندیشی‌ها و اعلام آمادگی برای سالم‏سازی فضای رسانه‏ای، استمرار اقدامات سازنده معاونت مطبوعاتی در راستای ایجاد مساعدت فکری برای تامین موفقیت جامعه مخاطب رسانه‌ها را خواستار شدند تا از تجربیات و دانش حوزه‌های فرهنگ،‌ جامعه‏شناسی،‌ دین ‏شناسی و غیره در رسانه‌ها بهره‌برداری بیشتری بشود.

نوشتاری از احمد مسجد جامعی؛ آزاده

HMD — Sun, 14 Mar 2010 10:11:00 +0000

«نمی‌توانم آن 9 روز وحشتناک را فراموش کنم؛ اما نبرد را برای دفاع از حیفا ادامه می‌دهم. می‌دانم که چیزی را بیشتر از زندگی‌ام فدا کردم. تو می‌توانی حیفا را ترک کنی، از حیفا فرار کنی. اما روزی بیدار خواهی شد. متوجه خواهی شد و پشیمان خواهی شد. لیلی غمگین می‌خواست برای او چیزی بماند که از دست ندادنی بود.»

کلمه-احمد مسجد‌جامعی: هنگامی که نخستین کتاب همشهری همراه با روزنامه آن منتشر شد، یادداشتی به همین قلم درباره این تجربه انتشار یافت. مسئولیت راه‌اندازی این کار با دوست دانشورم، آقای سیدفرید قاسمی بود.

موقع خرید روزنامه، تا چند شماره، ضمیمه آن را جستجو می‌کردم. بعد از مدتی سیدفرید روزنامه را ترک کرد و من هم کم‌کم سررشته انتشار کتاب پیوست روزنامه را گم کردم، تا این که چندی پیش به مترجم ارجمند، آقای غلامرضا امامی برخوردم و از کارهای تازه او پرسیدم. چند روز بعد از آن کتابچه‌ای از مجموعه همشهری برایم فرستاد با عنوان «لرزنده» و یادداشتی محبت‌آمیز با توضیحی کوتاه که با خط خودش نوشته بود و روی آن چسبانده بود.

ترجمه سه داستان کوتاهِ کوتاه یا به اصطلاح مینی‌مالیستی از غسان کنفانی، نویسنده، مترجم، روزنامه‌نگار، ادیب و مبارز فلسطینی. غسان در عکّا به دنیا آمد و دوره دبستان را در یافا، سرزمین پرتقال‌ها گذراند. در ۹ آوریل ۱۹۴۸ (۱۳۲۷ ش)، درست در دوازدهمین سالروز تولدش، فاجعه دیر یاسین اتفاق افتاد. در این روز صهیونیست‌ها ۲۵۴ کودک و زن و مرد ساکن این دهکده را قتل عام کردند و در پی آن، هشتصدهزار فلسطینی از خانه و خاک خویش رانده شدند.

در این واقعه که مردم فلسطین از آن به نکبت اولی یاد می‌کنند، خانواده غسان نیز ناگزیر به لبنان و سوریه کوچ کردند. غسان دوره دبیرستان را در دمشق به پایان رساند و بعدها معلم مدرسه پناهندگان فلسطینی شد. مدتی در یکی از مدارسی که در چادرها برپا کرده بودند، به کودکان آموزش داد،‌ هر چند بیشتر شاگردانش چریک شدند.

غسان پس از چندی به حوزه مطبوعات روی آورد. او به کویت رفت و در آن‌جا با نام مستعار ابوالعز یادداشت‌های سیاسی می‌‌نوشت. سپس به بیروت آمد و در مجلات معتبری از قبیل الحریه، المحرر و الهدف قلم زد. غسان سخنرانی زبردست بود و به نمایندگی از نویسندگان،‌ مبارزان و دانشجویان فلسطینی در کنگره‌های جهانی شرکت می‌‌کرد. او در نقاشی نیز هنرمندی نوآور بود، نقاشی‌های پشت جلد «الهدف» (نشریه سخنگوی جبهه خلق برای آزادی فلسطین) را می‌کشید. او داستان‌نویسی پرکار و نمایشنامه‌نویسی نواندیش بود. نخستین داستان کوتاهش در ۱۹۵۶، هنگامی که بیست سال داشت، انتشار یافت.

چهره او در ادب معاصر فلسطینی، وقتی تنها ۲۶ سال داشت، خوش درخشید. در مسابقه قصه‌‌نویسی برای جوانان عرب که مجله معارف برگزار کرد، غسان از میان ۲۵۰ شرکت‌کننده، برنده اول شد. نخستین کتابش به نام «مرگ تخت شماره ۱۲» در ۱۹۶۱(۱۳۴۰ ش) به چاپ رسید. «شعرهای سرزمین اشغالی» نخستین کتابی بود که درباره شعر مقاومت و اشعار میهنی به زبان فخیم و عامیانه به وسیله او نگاشته شد. غسان این اثر را با چنان دقت علمی نوشت که بعدها مأخذ و مرجع همه کتاب‌هایی شد که در این باره نوشته‌اند.

غسان کنفانی، در ایران چندان شناخته شده نیست. در دوران انقلاب و در دهه پنجاه یکی دو اثر از او ترجمه و منتشر شد. در سال ۱۳۷۶ به مناسبت پنجاهمین سال اشغال فلسطین، با همکاری اتحادیه نویسندگان عرب، نمایشگاه و مراسم ویژه‌ای همزمان با نمایشگاه بین‌المللی کتاب برگزار شد که در آن برخی از شخصیت‌های داخلی و خارجی در مورد ادبیات مقاومت، شعر، کاریکاتور و جلوه‌های تصویری مقاومت فلسطین سخن گفتند و آثاری ارائه دادند. غسان کنفانی از شخصیت‌هایی بود که آثارش در نمایشگاه ارائه و در باب او صحبت شد. خوشبختانه برپایی غرفه فلسطین و مقاومت تا پایان دوره وزارت این جانب در نمایشگاه ادامه یافت. غسان در هنر، بویژه سینمای ایران حضوری تأثیرگذار و ناپیدا دارد. نوشته‌های او بیان واقعیتی تلخ است.

آثارش آفرینش تازه‌ای از واقعیت است، نه خود واقعیت. به قول غسان، داستان صددرصد واقعی است. در عین حال حسی به آدم می‌دهد که در متن وجود ندارد. او به تلخی و به صد زبان از واقعیتی هولناک سخن می‌گوید: اندوه و افسوس از ریشه کنده شدن و از خانه و خاک جدا ماندن. داستان فیلم ارجمند «بازمانده» ساخته مرحوم سیف‌اله داد تحت تأثیر یکی از آثار اوست: «بازگشت به حیفا». به تازگی فیلم «عصر روز دهم» ساخته آقای مجتبی راعی، درست یکی دو روز پیش از برگزاری جشنواره فیلم فجر در خانه سینما به نمایش در آمد. داستان این فیلم هم از ادبیات غسان متأثر است؛ بویژه که تهیه‌کننده هر دو اثر، آقای منوچهر محمدی است. سرانجام می‌رسیم به کتابچه آقای غلامرضا امامی که ترجمه سه داستان کوتاهِ کوتاه غسان کنفانی است؛ چیزی که از بین نمی‌رود- لرزنده- کلیدی تبرگونه.

درونمایه دومین داستان، فقر است؛ تصویری جذاب از دو زندگی و تفسیری است از دو واژه فقر و غنا. سومین قصه‌، پس از شکست ۱۹۶۷ نوشته شده و پیام مقاومت مسلحانه را در خود دارد.

اما قصه اول که نشانه سفر در فضا و فرهنگ ایران است و زمان و مکان در حوزه تمدنی ما، برایم جالب‌تر بود. غسان با این که هنگامی که ترور شد، تنها ۳۶ سال داشت، اما زندگی پرماجرایی را پشت سر نهاده بود که از آن شمار است سفری به ایران.

احتمال ارتباط او با نیروهای مبارز ایرانی هم وجود دارد. از اوایل دهه ۴۰ که امکان هرگونه گفت‌‌وگو با رژیم شاه از بین رفت، در میان گروه‌هایی از معترضان رویکرد مسلحانه شکل گرفت که پایگاه اصلی‌اش در جنبش‌های آزادی‌بخش فلسطینی بود؛ از این رو آموزش نیروهای چپ و مارکسیستی عموماً در گروه ژرژحبش و فعالیت شاخه‌های مذهبی و نیروهای ملی در حوزه الفتح سامان یافت. در زمان جمال عبدالناصر، این تلاش‌ها در مصر ادامه یافت. غسان با نشریاتی که ناشر اندیشه‌های ناصر بودند، همکاری نزدیک داشت؛ ‌بعدها با طرح مسأله جعلی خلیج عرب به جای خلیج فارس، گروه‌های ایرانی کم‌کم از مصر خارج شدند و لبنان را مرکز اصلی فعالیت‌های خود ساختند.

غسان به کویت آمد و رفت زیادی داشت؛ برادر و خواهرش در آن‌جا به تدریس در مدارس سرگرم بودند. او با نام مستعار در یکی از روزنامه‌های این کشور یادداشت سیاسی می‌نوشت. این موارد می‌تواند زمینه آشنایی او با ایران و ایرانی و سفر به این سرزمین باشد.

اگر به متن داستان وفادار باشیم، می‌توان برای قصه او عنوان «گل سرخی بر مزار خیام» برگزید. آنچه درخور توجه است، عشق و علاقه وافری است که یک مبارز تمام‌عیار فلسطینی به خیام، شاعر شوریده‌سر ایرانی دارد. از نظر غسان مبارزه و شوریدگی قابل جمع است و تا کسی سری شوریده نداشته باشد، نمی‌تواند در راه آزادی مبارزه کند. شاید همین عمق نگاه است که غسان را از بسیاری نویسندگان مقاومت جدا ‌کرده و زمینه‌ساز الهام پیدا و پنهان او به هنر و هنرمندان ایران می‌کند.

قهرمان این داستان، لیلی است؛ همان شخصیتی که در ادبیات ایران بلندآوازه‌ است و حاضر به ترک زمین و سرزمین و قبیله خود نیست. لیلی غسان با لیلی عرب‌ها فرق می‌کند. او گرفتار عشق عذری و خودآزاری نیست. درد هجران را شیرین‌تر از وصال نمی‌یابد. او تشنه وصل است، اما معشوق او آزادی میهن اوست. او همچون لیلی ایرانی، اگرچه ناکام می‌ماند، اما در جست‌وجویی عاشقانه است و برای آن مبارزه می‌کند. آیا لیلی، مام وطن است؟

غسان در این داستان به یاد خاطرات و گذشته‌‌ای است که بر حیفا و او گذشته. آن وقت‌ها بعضی از مردم می‌جنگیدند و بعضی می‌گشتند و بعضی هم خائن بودند. لیلی به دست کسانی که به آرمان مردم خیانت می‌کردند، لو رفت و گرفتار شد؛ هر چند معلوم نبود چه عملیاتی داشته است. او را دستگیر کردند و در «هادار» (شکنجه‌گاه صهیونیست‌ها) آزار و شکنجه جسمی و روحی دادند. او شب‌های سخت و هولناکی را در زندان‌ گذراند.

پس از نه روز که از «هادار» بازگشت، نه می‌گریست و نه می‌لرزید، بلکه آرام و ترسناک بود و بر معصومیت چهره زیبایش غبار غم و اندوه نشسته بود؛ احساس می‌کرد شکست خورده؛ چیزی برای باختن نداشت و خبری را انتظار نمی‌کشید. حالا او بر دشمن برتری داشت. پیدا بود که با وجود صبوری، کینه‌اش تیزتر شده: «وقتی که همسایه‌ها آمدند تا او را با خود ببرند، به آن‌ها گفت من همه چیزم را از دست داده‌ام؛ اما نمی‌خواهم گذشته زیبایم را در حیفای زیبا از دست بدهم.» آخرین یادگارهای لیلی، یک خاطره است و یک کتاب: رباعیات خیام.

خاطره، یادآور روزی است که صف بلند کامیون‌ها با هزاران فلسطینی، که چشمانی اشکبار داشتند، سرزمین پرتقال‌های غمگین را به سوی سرنوشتی نامعلوم پشت سر گذاشتند و در جاده‌های مه‌آلود و پر پیچ وخم لبنان پراکنده شدند. این خاطره هیچ‌گاه از یاد رفتنی نیست، لیلی با حسی دردآلود و غریبانه گفت:

«نمی‌توانم آن ۹ روز وحشتناک را فراموش کنم؛ اما نبرد را برای دفاع از حیفا ادامه می‌دهم. می‌دانم که چیزی را بیشتر از زندگی‌ام فدا کردم. تو می‌توانی حیفا را ترک کنی، از حیفا فرار کنی. اما روزی بیدار خواهی شد. متوجه خواهی شد و پشیمان خواهی شد. لیلی غمگین می‌خواست برای او چیزی بماند که از دست ندادنی بود.»

گرچه همواره مرگ، سایه بر زندگی افکنده است، اما این گونه‌ای دیگر است، وقتی که اراده انتخاب مرگ با تو باشد.

آیا لیلی نمادی از تسلط‌یابی هویت زنانه در مبارزه و مقاومت است؟

اما از لیلی یک کتاب ارزشمند هم باقی ماند. کتابی که معنا و مفهوم الگوی رفتاری اوست و به فهم مناسبات عالم کمک می‌کند: «کتاب جالبی بود، ‌چاپ نفیسی داشت و عکس‌های زیبای دلنشینی. کلماتش پر هیجان بود. ارزشش برای من به خاطر یک رباعی بود. دور این رباعی را دختری خط کشیده بود. دختری که دوستش داشتم.» این دوستی دو سویه بود: «تو پسر ژیگولویی هستی، اما ذاتت این طور نیست، به همین خاطر دوستت دارم.» رباعی از خیام است. این رباعی شورشگر است، اما ویرانگر نیست، در پی شکافتن سقف فلک و قیام علیه واقعیت است، اما به ضرورت نظم بخشیدن دوباره به مناسبات قدیم و ارائه ساختار و طرحی نو پایبند است، آیا لیلی می‌تواند چنین کاری را به سرانجام برساند؟

«گر بر فلکم دست بدی چون یزدان

برداشتمی من این فلک را ز میان

از نو فلک دگر چنان ساختمی

کآزاده به کام دل رسیدی آسان»

در بامداد ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۲ (۱۳۵۱) غسان کنفانی، نویسنده، ادیب، هنرمند و مبارز فلسطینی با دختر هفده ساله‌ خواهرش به نام لمیس که فرزند فائزه بود، در انفجار بمبی که صهیونیست‌ها در اتومبیلش کار گذاشته بودند، کشته شد و پیکرش را در گورستان شهیدان بیروت به خاک سپردند.

آیا این داستان، وصیت‌نامه‌ای نیست که غسان برای دختر خردسالش، لیلی به یادگار گذاشت؟